Σήμερα ήταν λίγο μελαγχολική η επίσκεψη μου στο μπλόκ μου. Γύρισα πίσω και είδα παλιές μου αναρτήσεις. Ειδικά τις πρώτες. Τότε που η κατάθλιψη είχε έρθει στη ζωή μου και όλα είχαν αλλάξει πορεία. Διάβασα αυτά που έλεγα και με πήραν τα ζουμιά. Είμαι και λίγο ευσυγκίνητη...οπότε καταλαβαίνεται. Οχι και τίποτα άλλο αλλά ήμουν και μέσα στο γραφείο και αν έμπαινε κανείς άνθρωπος δεν θα μπορούσα να κρυφτώ. Δεν πρόλαβα να τα διαβάσω όλα. Σίγουρα κάποια στιγμή θα ξαναγυρίσω και θα δω και τα υπόλοιπα. Οχι σήμερα όμως. Νομίζω πως φτάνει για σήμερα. Συμπέρανα κάτι όμως. Τότε έγραφα καλύτερα κατα τα δικά μου δεδομένα πάντα. Ποτέ δεν ήμουν καλή στην έκθεση οπότε και η γραφή μου δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Και τότε είχα θέμα να γράψω κάθε μέρα. Τώρα εχω στερέψει. Η αλήθεια είναι πάντως πως δεν είμαι όπως ήμουν αλλά όχι πως έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα. Ισως τελίκά να άρχισα σιγά σιγά να ωριμάζω.
Καλό βράδυ...