Φίλοι μου επέστρεψα. Μετά απο αρκετές μέρες ξεκούρασης στο εξοχικό μου γύρισα με γεμάτες τις μπαταρίες μου και γεμάτη όρεξη.
Πέρασα μια βόλτα και απο τα δικά σας στέκια αν και έχω αφήσει πολλούς παραπονεμένους. Εκεί που ήμουν έκανα αποτοξίνωση απο τον υπολογιστή. Αν και είχε ιντερνετ καφέ δεν πήγα γιατί ήξερα πως θα κολλήσω. Ταξίδεψα μόνο με τα βιβλία μου όπως έγραψα στην προηγούμενη ανάρτησή αν και αυτή τη φορά δεν το ευχαριστήθηκα όσο ήθελα αφού είχαμε κόσμο στο σπίτι και δεν με άφηναν συχνά στην ησυχία μου !!!
Πέρασα όμως υπέροχα κι εύχομαι το ίδιο και για εσάς
Καλό μας χειμώνα λοιπόν ή όπως λέει και ένα φίλος "καλή σεζόν"

ΒΙΒΛΙΟΦΑΓΟΣ

Ενα απο τα μεγάλα μου πάθη είναι τα βιβλία. Κάθε είδους βιβλία και κάθε έντυπο γενικά. Τα διαβάζω με μανία και πολλές φορές ξενυχτώ με αυτά.
Το θεωρώ αδιανόητο να μην διαβάσω έστω και μία σελίδα κάθε βράδυ πριν κοιμηθώ εκτός βέβαια άν είμαι πάρα πολύ κουρασμενη.
Πάντα υπάρχει ακουμπισμένο στο κομοδίνο μου ένα βιβλίο και πολλές φορές και δύο μιας και όταν διαβάζω κατί φροντίζω πάντα να κοιτάξω για το επόμενο!
Το καλοκαίρι δε τρελαίνομαι Δεν υπάρχει περίπτωση να μην πάω στην παραλία με το βιβλίο μου και τσαντίζομαι αφάνταστα αν πάμε μεγάλη παρέα και δεν μπορώ να διαβάσω....
Ετσι λοιπόν και φέτος το καλοκαίρι διάβασα αρκετά.
Ξεκίνησα με έναν συγγραφέα που διαβάζω τα τελευταία δύο χρόνια πιο πολύ σαν ψυχοθεραπεία Τον Irvin Yalom. Ετσι και πήρα το βιβλίο " ο κήπος του επίκουρου" Για άλλη μια φορά κάτι κέρδισα. Ισάξια με το " η μάνα και το νόημα της ζωής", "Οταν έκλαψε ο Νίτσε"," ο δημιος του έρωτα" και πολλά άλλα.
Μιας όμως και είναι καλοκαιράκι συνέχισα με κατι πιο απλό που με παρέσυρε όμως αρκετά. Διάβασα της Λένας Μαντα το "Ερωτας σαν βροχή". Με παρέσυρε και με ξενύχτησε μια και ήμουν στο εξοχικό μου και είχα άπλετο χρόνο. Το απόλαυσα και στη θάλασσα φυσώντας το αεράκι και απολαμβάνοντας τον καφέ μου παρέα με το βιβλίο.
Επιστρέφοντας στην Αθήνα πριν μια εβδομάδα έσπευσα να αγοράσω ένα ακόμη βιβλίο της Λένα Μαντα " Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι". Πραγματικό αριστούργημα Με έχει παρασύρει και αυτό και τα απογεύματα περιμένω πότε θα πέσει ο ήλιος απο το μπαλκόνι μου να πάρω τον καφέ μου και να συνεχίσω της Ιστορία των πέντε γυναικών που με έχει αφήσει στην αγωνία.
Μιας και αύριο φέυγω λοιπόν και πάλι για το εξοχικό έπρεπε να εφοδιαστώ με το επόμενο μυθιστόρημα μου. Διάλεξα της Έλένης Τσαμαδου " Της ζωής και της αγάπης". Εχω διαβάσει τις καλύτερες κριτικές και περιμένω με ανυπομονησία να το αρχίσω και να ταξιδέψω για άλλη μια φορά στις σελίδες της.
Σε όσους διαβάζετε εύχομαι καλή ανάγνωση και σε όλους εσάς που δεν το τολμάτε δεν ξέρετε τι χάνεται.
Δεν είναι σαν να κοιτάς μια ταινία που είναι όλα έτοιμα μπροστά σου. Ο συγγραφές περιγράφει και εσύ με τη φαντασία σου πλάθεις το τοπίο, τα πρόσωπα, τους χαρακτήρες....με λίγα λόγια εσύ σκηνοθετείς!

ΕΡΩΤΑΣ

'Oλη τη νύχτα πάλεψαν απεγνωσμένα να σωθούν απ' τον εαυτό τους,
δαγκώθηκαν, στα νύχια τους μείναν κομμάτια δέρμα, γδαρθήκανε
σαν δυο ανυπεράσπιστοι εχθροί, σε μια στιγμή, αλλόφρονες, ματωμένοι,
βγάλανε μια κραυγή
σα ναυαγοί, που, λίγο πριν ξεψυχήσουν, θαρρούν πως βλέπουν φώτα,
κάπου μακριά.
Κι όταν ξημέρωσε, τα σώματά τους σα δυο μεγάλα ψαροκόκκαλα
ξεβρασμένα στην όχθη ενός καινούργιου μάταιου πρωινού.

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

Η ΘΑΛΑΣΣΑ

Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
μπαίνεις καὶ δὲν ξέρεις ἂν θὰ βγεῖς.
Πόσοι δὲν ἔφαγαν τὰ νιάτα τους –
μοιραῖες βουτιές, θανατερὲς καταδύσεις,
γράμπες, πηγάδια, βράχια ἀθέατα,
ρουφῆχτρες, καρχαρίες, μέδουσες.
Ἀλίμονο ἂν κόψουμε τὰ μπάνια
Μόνο καὶ μόνο γιατί πνίγηκαν πεντέξι.
Ἀλίμονο ἂν προδώσουμε τὴ θάλασσα
Γιατὶ ἔχει τρόπους νὰ μᾶς καταπίνει.
Ἡ θάλασσα εἶναι σὰν τὸν ἔρωτα:
χίλιοι τὴ χαίρονται – ἕνας τὴν πληρώνει.

ΝΤΙΝΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Επέστρεψα αλλά γιά λίγο. Εκει στο εξόχικό πέρασα υπέροχα. Ετσι γύρισα ανανεωμένη. Θα ξαναφύγω ξανα σε λίγες μέρες για τον ίδιο προορισμό. Τόσο πολύ μου άρεσε. Ολή μέρα μπάνιο, καφέδες και διάβασμα. Γύρισα για να φιάξω την κάρτα του ΟΑΕΔ και ξανά προς την δόξα τραβα. Ενα ήταν το αρνητικό απο την όλη ιστορία. Δίπλα είναι μια καφετέρια που το βράδυ γίνεται κλαμπ. Και αν και σε κατοικημένη περιοχή το βράδυ έχει παρα πολύ δυνατά την μουσική και δεν μπορείς να ησυχάσεις. Τους έχουν γίνει επανειλημμένα παρατηρήσεις και τους στέλνουν και την αστυνομία αλλά μάταιο. Φαίνεται ο τύπος λαδώνει καλά!!! Ποτέ θα πάρω ανάποδες και δεν ξέρω κι εγώ τι θα γίνει.. Ενα βράδυ δεν ηρέμησα με την μουσική που γούσταρα εγώ. Αναγκαστικά ακουγα την δική τους μουσική που ήταν αυτα τα δυνατά νταπα ντουπα τα λεγόμενα μπιτάκια. Πιττάκια που λέει και η μαμά μου....Κασεροπιττακια....τύροπιττάκια και αλλα.
Αυτά τα νέα μου. Είπα και το παράπονο μου.
Καλά να περνάτε όσοι είστε διακοπές και υπόλοιποι υπομονή........