30 Οκτωβρίου 2008

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΤΥ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ

Όλα είναι υπό έλεγχο ή έτσι θέλω να πιστεύω.
Το σπίτι έτοιμο, τα ψώνια για το μαγείρεμα έγιναν και από αύριο ξεκινάνε οι ετοιμασίες.
Και ενώ είμαι πάνω στη φούρια μου για το πάρτι βρήκα λίγο χρόνο να ξεκλέψω και να παίξω στο παιχνιδάκι μου με κάλεσε η φίλη μου το γυάλινο δάκρυ.
Πρέπει, λέει, να γράψω τα αγαπημένα μου.
Έχουμε και λέμε....

Αγαπημένη ταινία : Πολίτικη κουζίνα (δεν είμαι και πολύ του σινεμά)
Αγαπημένο τραγούδι : Δώσε μου φωτιά (Δημήτρης Μητροπάνος)
Αγαπημένο ζώο : τα ψαράκια ( είχα πολλά κατα καιρούς)
Αγαπημένο λουλούδι : Τουλίπες
Αγαπημένο βιβλίο : Ο μικρός πρίγκηπας ( το έχω διαβάσει πάνω απο 5 φορές")
Αγαπημένη σειρά : σαν το παρα πέντε δεν έχει βγει άλλο καλύτερο
Αγαπημένος ηθοποιός : Δεν έχω κάποια ιδιαίτερη προτίμηση
Αγαπημένη ηθοποιός : Ρένα Βλαχοπούλου (απίστευτη)
Αγαπημένος τραγουδιστής : Δημήτρης Μητροπάνος ( απο τότε που κατάλαβα τον ευατό μου)
Αγαπημένη τραγουδίστρια : Χάρις Αλεξίου και Γλυκερία ( τις έχω στη ίδια θέση)
Αγαπημένο συγκρότημα : καμιά ιδιαίτερη προτίμηση
Αγαπημένος καφές : Ελληνικός μέτριος διπλός
Αγαπημένο ποτό : οίνος ευφραίνει καρδίαν ανθρώπου
Αγαπημένο χρώμα : σμαραγδί
Αγαπημένος αριθμός : ποντάρω πάντα στο 9
Αγαπημένο αντικείμενο : το ρολόι μου
Αγαπημένο πρόσωπο : όλοι όσοι αγαπώ
Αγαπημένη εποχή : Χειμώνας (τζάκι, καφεδάκι και χουχούλιασμα)"
Αγαπημένη ημέρα : Κυριακή (γιορτή και σχόλη να΄ ταν η βδομάδα όλη)
Αγαπημένο φαγητό : Κοτόπουλο με μπάμιες !!!!
Αγαπημένος μήνας : Δεκέμβριος
Αγαπημένο παραμύθι : ο κοντορεβυθούλης
Αγαπημένη πόλη : η Αθήνα βράδυ χειμωνιάτικης Κυριακής είναι υπέροχη!

Ήρθε η ώρα να συνεχίσω τις ετοιμασίες για το πάρτι μου.
Την Κυριακή θα έχετε και ντοκουμέντα !!!

28 Οκτωβρίου 2008

ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥ ΧΑΡΑΓΜΕΝΑ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ

Σήμερα το πρωί κάνοντας βόλτα σε όλους αυτούς που διάβάζω και με διαβάζουν διάβασα ένα κείμενο που έχει αναρτήσει η χριστίνα γεωργαλλή .
Είναι ένα γράμα του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες τώρα που βρίσκεται στο τελευταίο στάδιο της ζωής του και δεν θα ξαναγράψει.
Με συγκίνησε πολύ και πραγματικά βρίσκω τα λόγια του παραδειγματικά για την υπόλοιπη ζωή μου.
Ελπίζω να βάλει κι εσάς σε σκέψεις όπως κι εμένα για να πορευτούμε στη ζωή.


«Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.


Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι' αυτό που αξίζουν, αλλά γι' αυτό που σημαίνουν.


Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως. Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόταν. Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!


Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.


Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος. Θα ζωγράφιζα μ' ένα όνειρο του Βαν Γκογκ πάνω στα άστρα ένα ποίημα του Μπενεντέτι κι ένα τραγούδι του Σερράτ θα ήταν η σερενάτα που θα χάριζα στη σελήνη. Θα πότιζα με τα δάκρια μου τα τριαντάφυλλα, για να νοιώσω τον πόνο από τ' αγκάθια τους και το κοκκινωπό φιλί των πετάλων τους...


Θεέ μου, αν είχα ένα κομμάτι ζωή... Δεν θα άφηνα να περάσει ούτε μία μέρα χωρίς να πω στους ανθρώπους ότι αγαπώ, ότι τους αγαπώ. Θα έκανα κάθε άνδρα και γυναίκα να πιστέψουν ότι είναι οι αγαπητοί μου και θα ζούσα ερωτευμένος με τον έρωτα.


Στους ανθρώπους θα έδειχνα πόσο λάθος κάνουν να νομίζουν ότι παύουν να ερωτεύονται όταν γερνούν, χωρίς να καταλαβαίνουν ότι γερνούν όταν παύουν να ερωτεύονται! Στο μικρό παιδί θα έδινα φτερά, αλλά θα το άφηνα να μάθει μόνο του να πετάει. Στους γέρους θα έδειχνα ότι το θάνατο δεν τον φέρνουν τα γηρατειά αλλά η λήθη. Έμαθα τόσα πράγματα από σας, τους ανθρώπους... Έμαθα πως όλοι θέλουν να ζήσουν στην κορυφή του βουνού, χωρίς να γνωρίζουν ότι η αληθινή ευτυχία βρίσκεται στον τρόπο που κατεβαίνεις την απόκρημνη πλαγιά. Έμαθα πως όταν το νεογέννητο σφίγγει στη μικρή παλάμη του, για πρώτη φορά, το δάχτυλο του πατέρα του, το αιχμαλωτίζει για πάντα.


Έμαθα πως ο άνθρωπος δικαιούται να κοιτά τον άλλον από ψηλά μόνο όταν πρέπει να τον βοηθήσει να σηκωθεί. Είναι τόσα πολλά τα πράγματα που μπόρεσα να μάθω από σας, αλλά δεν θα χρησιμεύσουν αλήθεια πολύ, γιατί όταν θα με κρατούν κλεισμένο μέσα σ' αυτή τη βαλίτσα, δυστυχώς θα πεθαίνω.


Να λες πάντα αυτό που νιώθεις και να κάνεις πάντα αυτό που σκέφτεσαι. Αν ήξερα ότι σήμερα θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να κοιμάσαι, θα σ' αγκάλιαζα σφιχτά και θα προσευχόμουν στον Κύριο για να μπορέσω να γίνω ο φύλακας της ψυχής σου. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα σ' έβλεπα να βγαίνεις απ' την πόρτα, θα σ' αγκάλιαζα και θα σου 'δινα ένα φιλί και θα σε φώναζα ξανά για να σου δώσω κι άλλα. Αν ήξερα ότι αυτή θα ήταν η τελευταία φορά που θα άκουγα τη φωνή σου, θα ηχογραφούσα κάθε σου λέξη για να μπορώ να τις ακούω ξανά και ξανά. Αν ήξερα ότι αυτές θα ήταν οι τελευταίες στιγμές που σ' έβλεπα, θα έλεγα "σ' αγαπώ" και δεν θα υπέθετα, ανόητα, ότι το ξέρεις ήδη.


Υπάρχει πάντα ένα αύριο και η ζωή μάς δίνει κι άλλες ευκαιρίες για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει, αλλά σε περίπτωση που κάνω λάθος και μας μένει μόνο το σήμερα, θα 'θελα να σου πω πόσο σ' αγαπώ κι ότι ποτέ δεν θα σε ξεχάσω.


Το αύριο δεν το έχει εξασφαλίσει κανείς, είτε νέος είτε γέρος. Σήμερα μπορεί να είναι η τελευταία φορά που βλέπεις τους ανθρώπους που αγαπάς. Γι' αυτό μην περιμένεις άλλο, κάν' το σήμερα, γιατί αν το αύριο δεν έρθει ποτέ, θα μετανιώσεις σίγουρα για τη μέρα που δεν βρήκες χρόνο για ένα χαμόγελο, μια αγκαλιά, ένα φιλί και ήσουν πολύ απασχολημένος για να κάνεις πράξη μια τελευταία τους επιθυμία. Κράτα αυτούς που αγαπάς κοντά σου, πες τους ψιθυριστά πόσο πολύ τους χρειάζεσαι, αγάπα τους και φέρσου τους καλά, βρες χρόνο για να τους πεις "συγνώμη", "συγχώρεσέ με", "σε παρακαλώ", "ευχαριστώ" κι όλα τα λόγια αγάπης που ξέρεις.


Κανείς δεν θα σε θυμάται για τις κρυφές σου σκέψεις. Ζήτα απ' τον Κύριο τη δύναμη και τη σοφία για να τις εκφράσεις. Δείξε στους φίλους σου τι σημαίνουν για σένα.»








γράφτηκε από Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

26 Οκτωβρίου 2008

ΝΕΟ GΑDGET

Καλέ πρόσθεσα νεό gadget στο blog μου.
Είναι μια απο τις καινούργιες υπηρεσίες.
Το έβαλα κάτω απο την μέτρηση επισκεψιμότητας και πρέπει όλοι εσεις που με παρακολουθείται να μπείτε και να κάνετε εγγραφή.
Τι θα συμβεί ακριβώς δεν ξέρω αλλά σας παρακαλώ μπείτε.
Θέλω να μάθω τι θα μου δείχνει

21 Οκτωβρίου 2008

ΤΟ ΠΑΡΑΠΟΝΟ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΟΔΙΑ

Την Κυριακή το μεσημέρι πήγα με την παρέα μου μια εκδρομούλα μέχρι το Ναύπλιο για καφεδάκι. Στον γυρισμό μετά το Αρτεμίσιο άρχισα να θέλω να πάω προς νερού μου. Σε όλο τον δρόμο δεν είχαμε βρει να σταματήσουμε κάπου μέχρι που φτάσαμε και στα διόδια της Κορίνθου. Εκεί που περιμέναμε να πληρώσουμε μας έκαναν νόημα τα γύρω αυτοκίνητα και μας ενημέρωσαν πως έχουμε πάθει λάστιχο!
Και εδώ αρχίζει η απελπισία μου. Πληρώνουμε και σταματάμε αμέσως μετά τα διόδια για να αλλάξουμε το λάστιχο. Εγώ με την καλή μου τη καρδιά δεν μπορούσα άλλο να υποφέρω απο το βάσανο της ανάγκης μου και αποφάσισα να πάω να τους ρωτήσω μήπως μπορώ να πάω στην τουαλέτα.
Που τέτοια τύχη!
Με το που ρώτησα πήρα μια ξερή απάντηση "ΌΧΙ, απαγορεύεται"
Κι έρχομαι και ρωτάω
Ναι διαχειρίζονται λεφτά και είναι επικίνδυνο να μπαινοβγαίνει ο καθένας. Δεν είναι λίγο βλακώδης να σου ζητάνε κάτι τέτοιο και να αδιαφορείς και μάλιστα να πληροφορείς τον άλλον πως το κοντινότερο είναι ένα βενζινάδικο στα Μέγαρα και τα goody΄s;
Κι εγώ έχω δουλέψει σε τράπεζα και πολλοί μας ζήταγαν να πάνε στην τουαλέτα. Αφήναμε να μπούνε ειδικά κάτι γριούλες και τους παρακαλούσαμε να αφήσουν τα πράγματα τους απέξω Τι να κάνεις; ανθρώπος είσαι; Φαινόμουν τόσο αναρχικό στοιχείο και φοβήθηκαν;
Τι να πώ. Έκανα υπομονή και πήγα στα Μέγαρα.
Λϊγο βαρετή ή ανάρτηση μου αλλά ήθελα να εκφράσω το παράπονο μου για την αντιμετώπιση των πολιτών στην πιο απλη τους επιθυμία.

19 Οκτωβρίου 2008

ΠΑΡΤΥ

Σε 10 μέρες έχω γενέθλια και σκέφτομαι να κάνω ένα πάρτυ.
Ένα κανονικό πάρτυ.
Μουσική και χορό, φαγητά και ποτά.
Να καλέσω όλους όσους αγαπώ και με αγαπούν και να γλεντήσουμε μαζί τα 30 χρόνια που φεύγουν από πάνω μου.
Μου φαίνονται πολλά και βαριά αλλά είναι δικά μου...
Από τη μια διστάζω αλλά από την άλλη έχω χρόνια να πάω σε πάρτυ και θέλω να το κάνω....