Λίγες ώρες έμειναν μέχρι να έρθει ο καινούργιος χρόνος και μαζί η καινούργια δεκαετία.
Παίρνει μαζί του πολλά. Χαρές, λύπες, μίσοι και πάθοι.
Ας κρατήσουμε τις όμορφες στιγμές και τις κακές ας τις αφήσουμε στην ακρη του μυαλού μας. Είναι και αυτές στιγμές του παρελθόντος μας αλλά δεν χρειάζεται να επιρεάζουν το μέλλον. Μπορούμε όμως να μάθουμε απο αυτες.
Εγώ είμαι έτοιμη να υποδεχτώ τον καινούργιο χρόνο. Τα δώρα των αγαπημένων μου είναι έτοιμα, αν και λίγοστα φέτος. Σημασία όμως δέν έχει η ποσότητα ή ποιότητα τους άλλά το πνέυμα αγάπης που τα διακατέχει.
Λοιπόν
ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΨΥΧΑ Η ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΦΕΡΕΙ ΌΛΑ ΟΣΟ ΕΠΙΘΥΜΕΙΤΕ ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ.
ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΜΙΑ ΟΦΟΡΦΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΣΑΣ ΠΡΟΣΩΠΑ.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΑΔΥΚΤΙΑΚΟΙ ΜΟΥ ΦΙΛΟΙ.
ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΣΟΥΜΕ ΕΥΧΕΣ.

Όσες και αν βάζει ο νους ευχές


κρεμώ στ' αστέρια απόψε,

Τσ' αυγής λουλούδια να γενούν

κι όποιο σ' αρέσει κόψε. "

"Την πόρτα να χετε ανοιχτή

για τον καινούργιο χρόνο

Να μπαινοβγαίνει η χαρά

που ναι γιατρός στον πόνο."

"Όσες οι στάλες τις βροχής

και στα βουνά τα χιόνια

τόσα πολλά σας εύχομαι

ευτυχισμένα χρόνια.

 
ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ.
ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΟΥ.

ΜΕΡΕΣ ΑΓΑΠΗΣ

Ηταν όλα έτοιμα. Το δέντρο δέσποζε στην άκρη του σαλονιού όλα καμάρι. Ειχε πάνω του κάθε λογής όμορφα στολίδια και στην κορυφή ένα λαμπρό αστέρι που εντυπωσίαζε. Στα πόδια του δέντρου υπηρχε η φάτνή που εδώ και πολλά χρόνια αναπαραστούσε την θεία γέννηση. Τα φωτάκια αναμενα άναβόσβηναν σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς. Το σπίτι ήταν στολισμένο και έξω. Με όμορφα φωτάκια να προδίδει την γιορτή. Σιγά σιγά άρχιζε να βραδυάζει. Η επόμενη μέρα θα ήταν η μεγάλη μέρα. Η μέρα των Χριστουγέννων. Και ενώ όλοι κοιμούνται η αγάπη ξύπνησε. Πήγε πάνω στο κρεββάτι του καθενός και άφησε το γλυκό της χάδι. Σε κάθε ακούμπισμά της εισέπρατε και ένα χαμόγελο. Το χαμόγελο των ευτυχισμένων ανθρώπων. Και μετά άρχισε να ξημερώνει.  Και η μεγάλη μέρα εφτασε. Ηταν πλέον Χριστούγεννα. Κάθισαν όλοι γύρω απο το τραπέζι να παρουν το πρωινό τους. Ευχήθηκαν χρόνια πολλά και επικράτησε μια ζεστή και ευτυχισμένη ατμόσφαιρα. Η αγάπη όμως δεν είχε κοιμηθεί καθόταν στην κορυφή του δέντρου, δίπλα στο λαμπρό αστέρι  και μαζί καμάρωναν την ευτυχία....

Καλημέρα. Δεν χάθηκα ούτε σας ξέχασα μα χάλασε το κομπιουτεράκι μου!! Αχ είμαι χωρίς το φιλαράκι μου χρονιάρες μέρες. Τώρα σας γράφω απο το γραφειο.
Αν δεν το έχω λοιπόν μέχρι τα Χριστούγεννα σας εύχομαι να περάσετε όλοι πολύ όμορφα και ευτυχισμένα. Και του χρόνου με υγεία και απεριόριστη ευτυχία.

Αν και θα ήθελα όλες οι αναρτήσεις μου αυτές τις μέρες να σχετίζονται με τα Χριστούγεννα θα ήθελα να σχολιάσω και κάποια παράξενα, θα έλεγα, πράγματα που συναντέω καθημερινά.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί στις 7 το πρωί και ενώ ο ουρανός είναι έτοιμος για βροχή κάποιοι φοράνε γυαλιά ηλίου και κυρίως κοπέλες. Ναι δεν λέω είνα μάρκα κοριτσάκι μου τα γυαλιά σου, τα έχεις χρυσοπληρώσει και σου δίνουν στυλ αλλα μέρα με βροχή; Με σκοτινιά; Δεν σκέφτεσαι πως θα σε γελάει ο κόσμος; Εχεις που έχεις σημαιοστοληθεί πρέπει να το παρακάνεις τόσο;
Ετσι μου έρχεται να πάω σε καμιά απο αυτές να τη σκουντίξω πίσω απο την πλάτη και να της πω "Συγνώμη μπορείς να μου πείς ένα σοβαρό λόγο που φοράς τα γυαλία ηλίου"
Μπορώ να δικαιολογήσω μόνο κάποιους που είναι και μυωπίας μαζί και έχουν σπάσει τα κανονικά τους και δεν μπορούν διαφορετικά. Αλλά πόσοι είναι αυτοι;
Αδυνατώ να το καταλάβω. Σας παρακαλώ βοηθήστε με.