Οπως κάθε πρωί έτσι και σήμερα άκουγα ραδιόφωνο την ώρα που δούλευα. Στην εκπομπή μίλησαν τηλεφωνικός με κάποιον, δεν έχει σημασία ποιον, απο την κυβέρνηση για να σχολιάσει μια ερευνα σε σχέση με την συνταγογράφιση και τις εξετάσεις που γίνονται στα ασφαλιστικά ταμεία. Συγκεκριμένα είπε πως γίνονται παρα πολλές εξετάσεις περιττες και πως γράφονται πολλά φάρμακα που δεν χρειάζονται. Θα συμφωνήσω κατά ένα μέρος. Πράγματι κατα ένα ποσοστό θα συμβαίνει. Μπορούμε όμως να παιζουμε με την υγεία; Αν αρχίσουν να ψάχνουν ποιος κάνει εξετάσεις και αν πρεπει ή όχι θα αδικηθούν πολλόι. Θα πρέπει να εξετάσουν και ακόμη μια περίπτωση. Τη ψυχική υγεία των ασθενών. Το λέω αυτό γιατί είμαι μια απο αυτούς. Οσοι δεν το ξέρουν έχω αγχώδη διαταραχή, ιστορικό κατάθλιψης, κρίσεις πανικού και φοβίες. Ολα τα καλά σε εμένα. Κάνω μια φαρμακευτική αγωγή εδώ και δύο χρόνια και το παλεύω. Αν αρχίσει και ψάχνει κάποιος τα φάρμακα που παίρνω και πόσα έχω αλλάξει μέσα σε ένα χρόνο θα απορρήσει. Μα όμως ο γιατρός μου προσπάθησε να βρει εκείνο το συνδιασμπο φαρμάκων που θα με καλύπτει και θα με βοηθήσει. Πως να γίνει δηλαδή; Να μην δοκιμάσω κάποιο άλλο και να είμαι χάλια; Επίσης ανάμεσα στις φοβίες μου η κυριότερη είναι η αρρώστια. Ψάχνομαι συνεχώς και για τα πάντα. Το ξέρω πως είμαι υπερβολική όμως αυτή είναι η προσωπικότητα μου και ο χαρακτήρας μου. Φοβιτσιάρα μέχρι αηδίας!!! Και υπάρχουν αρκετά άτομα που πάσχουν απο αυτό και δεν το έχουν διαπιστώσει ουτε γιατροι ούτε οι ίδιοι. Και κάνουν εξετάσεις φοβισμένοι πως κάτι έχουν. Και εδώ έρχομαι να τονίσω το σημαντικότερο. Σε αυτά τα δύο,σχεδόν τρία, χρόνια που έχω ασθενήσει δεν έχω κάτι τη σωστότερη θεραπεία. Γιατί; Γιατί δεν υπάρχουν χρήματα και οι ασφάλεια μου, ΙΚΑ, δεν έχει την υποδομή. Ας ξεκινήσουμε απο το γιατρό. Πηγαίνοντας στον ψυχιάτρο του ΙΚΑ το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να μου γράψει φάρμακα. Δεν έχει το χρονικό περιθώριο για ραντεβού και ψυχοθεραπεία. Του λες τι νοιώθεις,βγάζει συμπέρασμα και σου γράφει κανένα φάρμακο ή σου δίνει κάποια συμβουλή. Για να βρώ να κάνω κάπου ψυχοθεραπεία δωρεάν έχει σταθεί αδύνατο. Ακόμη και στο κέντρο ψυχικής υγείας της περιοχής μου, μου είπαν πως δεν μπορούν να με βοηθήσουν γιατί έχω ΙΚΑ και με καλύπτει η ασφάλεια μου!! Ούτε λόγος για ψυχοθεραπεία μόνο και φαρμακευτική αγωγή απο το ΙΚΑ.Αυτό ήταν αδύνατον. Αρα παρακολουθούμε απο εξωτερικό ψυχίατρο και κάνω ψυχοθεραπεία όποτε έχω λεφτά. Μου λέει ο άνθρωπος έλα σε 15 μέρες αλλά άν δεν έχω λεφτά, 60€ η επίσκεψη, τι να κάνω; Κλείνω ραντεβού μετά απο έναμιση μήνα .
Συμπερένω λοιπόν πως πρώτα πρέπει να βοηθήσουν τους πολίτες και ψυχικα ωστέ να αντιμετωπίζεται το πρόβλημα απο τη ρίζα του. Πιστέψτεμε όταν ήμουν καλά έκανα εξετάσεις σπάνια εώς καθόλου. Ας σκεφτούν και την ασθένεια της εποχής και ίσως αντιμετωπιστεί το πρόβλημα απο τη ρίζα του και δεν χρειαστεί να μπουν σε διαδικασίες ελέγχου.
1 σχόλιο:
Ναι σωστά είναι αυτά που λες και η ψυχική υγεία παίζει πρωτεύοντα ρόλο, αλλά σίγουρα υπάρχει πρόβλημα και πρέπει να αντιμετωπιστεί όσον αφορά στα φάρμακα που δίνονται χωρίς λόγο..
Καλό ΣΚ!
Δημοσίευση σχολίου