Σήμερα άνοιξαν τα σχολεία και ζηλεύω πολύ. Και τι δεν θα έδινα για να γύριζα στο σχολείο. Όχι για μια μέρα αλλά πολύ παραπάνω.
Θυμάμαι την πρώτη μέρα. Πηγαίναμε στο σχολείο και ξέραμε πως άλλη μια χρονιά θα ξεκίναγε και βέβαια δεν τρελαινόμασταν από τη χαρά μας. Μπαίναμε στις τάξεις και κοιτάγαμε να πιάσουμε το καλύτερο θρανίο και ειδικά στις μεγάλες τάξεις πίσω πίσω Εγώ πάντα πίσω και από τη μεριά του παράθυρου. Ήμουν και είμαι λίγο κουτσομπόλα και ήθελα να ξέρω τι γίνεται και στο προαύλιο Ήθελα να χαζεύω και λίγο την ώρα της παράδοσης. Ύστερα παίρναμε τα καινούργια βιβλία. Τρελαινόμουν για την μυρωδιά του χαρτιού Τα έπαιρνα και τα μύριζα ώρες ατελείωτες. Και μετά μπαίναμε κανονικά στους ρυθμούς και μετράγαμε μέρες για τις αργίες, τα Χριστούγεννα, το Πάσχα και τέλος για το καλοκαίρι
Όμορφα χρόνια.
Μακάρι να ξέραμε τότε πόσο τυχεροί ήμασταν
Μου το έλεγαν και δεν το πίστευα
Τώρα αναπολώ και στεναχωριέμαι που δεν έχω τη δυνατότητα να επιστρέψω ξανά στα θρανία.
13 σχόλια:
Σήμερα πήγε ο αδερφός μου να αγιαστεί! Αν και μου λείπουν εκείνα τα χρόνια, δεν θα ήθελα να γυρίσω πίσω, μπορεί τώρα να φαντάζουν όμορφες αναμνήσεις αλλά τότε είχαμε πολύυυυυυυ διάβασμα, τρέξιμο και γκρίνια!
Τότε μας φαινόντουσαν όλα δύσκολα! Τώρα... μακάρι να γυρίζαμε πίσω! Τί γέλια κάναμε! Κλωστούλα μου έχω ακόμα φίλες κολλητές που είμασταν από τότε μαζί. Αυτές οι φιλίες είναι τόσο διαφορετικές! Πολύ όμορφα χρόνια, γεμάτα αναμνήσεις!
Φιλάκια!
ναι κλωστιτσα
θα σε στειλουμε σχολειο, θα σιδερωσω και την ποδιτσα και το γιακαδακι
χιχι
καλεεεεεεεεεεε
τι παλιμπεδισμος ειναι αυτος?
φιλια πολλα.
ίσως για λίγες μέρες να ξαναγύριζα.. στο θρανίο δίπλα στο παράθυρο... με τα κρυμμένα τσιπς από κάτω και τα στιχάκια αγάπης τα μισοσβησμένα!!!!
καλό βράδυ...
νοσταλγία..και αναμνήσεις ..με ταξίδεψες
αν ηξερες ποσες φορες θα ηθελες να γυρισεις πισω
και για ποσα πραγματα
θα τρομαζες
δεν ξερω γιατι
ισως ολα ακομα και τα ασχημα
με τον χρονο ωραιοποιουνται
ισως ειμαστε πια πολυ πονηρεμενοι
για να χαρουμε τις χαρες μας
τις τωρινες αβιαστα
ισως η νοσταλγια ειναι
πολυ δυνατο αισθημα
ισως ολα αυτα
και αλλα τοσα ...
καλη σου μερα ....
Ωραία τα είπε ο "ανόητος άντρας".. Και παρόλο που είμαι ακόμα φοιτήτρια και μισούσα το σχολείο (=διάβασμα, διάβασμα, πρωινό ξύπνημα και διάβασμα) με πιάνω μερικές φορές να νοσταλγώ κάποιες στιγμές από κείνα τα χρόνια.. Από τη Β' Λυκείου δηλαδή.. Κι ας είχα πανελλαδικές.. Οι εξεταστικές στη σχολή μου φαίνονται χειρότερες.. Και φαντάζομαι ότι όταν τελειώσω κι έρθει η στιγμή να βρω κανονική δουλειά θα είναι ακόμα πιο δύσκολα..
Καλή σου μέρα!
Καλημέρα.
Δεν ξέρω αν έτυχε να στο πω αλλά μου αρέσει το μπλογκ σου πολύ. Και ιδιαίτερα κάποιες λεπτομέρειες που όμως δε θέλω να αποκαλύψω.
Όσο για το σχολείο ξέρεις ότι σε νιώθω απόλυτα.
Με τα τωρινά μου μυαλά θα ήθελα πολύ να γυρίσω.
Με τα τότε όμως είμαι σίγουρος ότι θα έχανα και πάλι όλο το ...μέλι
Αλλά και πάλι όπως θα έχεις καταλάβει ...λίγα ξέρω.
Κλωστή,
εμένα με πιάνει σύγκριο μόνο με τη σκέψη. Δεν μου άρεσε ιδιαίτερα,η ζωή μου έγινε πολύ πιο ενδιαφέρουσα από τότε που ήταν. Α πα πα!
καλημέρα
Εγώ δεν πάω.. Δεν με στέλνουνε.. Θα τα μάθω όλα στο σπίτι, λέει η μάνα μου... κι όλο τάξεις αλλάζω...
Καθιστικό... κουζίνα... αυλή... Δεν μπορώ να στρωθώ να διαβάσω... Στουρνάρι θα μείνω.......
Γεια σου Πράσινη Κλωστή Δεμένη!
Κι εγώ θα ήθελα να ξαναζήσω τα χρόνια του σχολείου και κατά κάποιο τρόπο τα ξαναζώ μέσα από τα παιδιά μου, αλλά όταν ήμουν μαθήτρια δεν τα χαιρόμουν γιατί ήθελα να μεγαλώσω...
Το θέμα είναι τώρα που συνειδητοποιούμε την παράνοια του πράγματος, να μην επαναλαμβάνουμε το ίδιο λάθος και να ζούμε το σήμερα όσο καλύτερα μπορούμε...
έχεις δίκιο για την πικρία σου..που αντιπροσωπεύει χιλιάδες........δυστυχώς το ελλάντα που τρώει τα παιδιά του καλησπέρα
εχω την τύχη να γεύομαι καθε χρόνο αυτη τη φρεσκάδα που κουβαλα η νεα σχολικη χρονια...παρ'ότι 1-2 μερες πριν είμαι μες την μελαγχολία :)
Δημοσίευση σχολίου