Κοίτα πως λάμπουν τα μάτια μου!
Απο τα δάκρυα είναι.
Γιατί;
Γιατί φοβάμαι...
Δεν ξέρω τι αλλά φοβάμαι
Κόιτα πως είναι κόκκινα τα χείλη μου.
Απο το πάθος
Δώσαμε τον εαυτό μας για ώρα και έμειναν τα σημάδια του...
Κοίτα το κορμί μου
Σκίρτισε...
Απο την ταλαιπωρία της αρρώστιας και απο το φόβο της ζωής
Κοίταμε όλόκληρη
Κλαίω, Φοβάμαι, Σκιρτίζω...
Σε αγαπάω , Σε ανασένω, Σε γέυομαι...
Είσαι δικός μου.......
Κοίτα......Εμένα μόνο
6 σχόλια:
ΔΙΑΒΑΣΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ''ΑΛΕΞΗΣ'' της μαργκεριτ γιουρσεναρ ,ειναι απιστευτο
Περασα απο εδω για να σου πω ποσο μου αρεσε το nicname σου! Πολυ καλο... οπως και το ποστακι σου!! Καλο βραδυ!
Βλεπεις ?
Δεν υστερεις σε τιποτα
Αγαπας και εσυ ,φοβασαι και εσυ ,πονας και εσυ...τρεμεις
Τα ξερεις λοιπον τα παιχνιδια αυτα
Απαιτεις!!!!
Αυτο δεν το μπορω μοναχα
@ κρασί & νερό στα όνειρα μας
με δελεάζεις θα πάω να το πάρω. ελπίζω να μην είναι σπάνια έκδοση και να το βρω εύκολα
@εξύμνος
σε ευχαριστώ πολύ...το πράσινο είναι το χρώμα της ελπίδας, η κλωστή είναι η ζωή μας που κρέμμεται και όσο και άν την δένουμε αυτή κάποια στιγμή θα λύθεί
@ένας ανόητος άντρας
σίγουρα δεν υστερώ σε τίποτα και όλα αυτά τα έχω σε μεγάλο βαθμό...αγάπη,φόβο,πόνο,τρόμο...
και συγγραφικη δεινοτητα
γιατι γι'αυτην σου ελγα δεν υστερεις
τα αλλα ειναι σιγουρο...
ματωνεις εδω
Συναισθήματα κρυμμένα στο ομορφότερο μέρος μιας ψυχής..την καρδιά..
Κι αν δεν ήταν κόκκινη η καρδιά.. δεν το ξέρεις.. ίσως και να 'χε πράσινο χρώμα..
Δημοσίευση σχολίου